29-06-07

Get behind me Satan

Wat is een van de eerste dingen die een mens bezoekt in een vreemd land? Jawel, kerken. Ik weet niet hoe het komt, maar kerken brengen rust in de chaos. Kerken maken stilte bevrijdend. In Kaapstad was ik al even binnen geweest in een klein kerkje dat onwennig gedrumd stond tussen kantoorgebouwen, en waar op een rood-zwarte poster de vreemde boodschap “the church has aids” stond te lezen. ‘Een kerk is ziek als haar leden ziek zijn’ klonk het, en het is goed dat sommige religieuze gemeenschappen dit ter harte nemen. In Plett zijn nogal wat christelijke strekkingen vertegenwoordigd. Als je halverwege Main Street rechtsaf slaat richting de baai kom je langs een wonderlijk mooi stukje Engeland: een klein Anglicaans kerkje met sobere grafstenen en de typische nonchalanche van een Engelse tuin (zie foto). Vanaf de eerste dag ben ik verliefd geworden op dit plekje, en ik kan het niet laten er af en toe langs te wandelen. Het heeft iets onwezenlijks en tijdeloos. Dichter bij huis is er een Nederlandse gereformeerde kerk waar ik nog niet binnen ben geweest. Het is een modern gebouw zonder al te veel charme, maar de diensten zijn in het Afrikaans, dus daar moet ik zeker eens naartoe. Iets verder vind je de St-Thomas Methodist Church, een plechtige naam voor een plechtige kerk. De diensten zijn traditioneel en cerebraal, maar hebben niettemin de charme van Britse ernst. Dat staat in scherp contrast met de Community Church die er niet zo ver vandaan ligt. Op zondagmorgen kun je van een eind ver de kinderen horen zingen die in een bijgebouwtje een jeugddienst bijwonen: “I don’t want to be a rock star, I want to be with Jesus!’. De zaal waar de zondagsviering wordt gehouden heeft geen altaar, maar een podium. Het eerste halfuur van de mis wordt er immers niet gepraat, maar enkel gezongen en muziek gespeeld. Het onderwerp van de liedjes laat zich makkelijk raden: ’t gaat allemaal over Jezeke. Het zingen maakt heel wat los bij het publiek. Mensen strekken de handen naar de hemel, wiegen mee met de muziek of zwaaien met vlaggen. Het publiek is zeer divers hoewel de kerk middenin een blanke residentiele wijk ligt. In tegenstelling tot de afstandelijkheid van de Methodist Church word je hier vanaf je eerste bezoek aangesproken, naar een plaats begeleid en – als je pech hebt – ook naar voren geroepen om je onvoorwaardelijke overgave aan de Heer uit te spreken: “Get behind me Satan and embrace me Jesus!”. Ik hoef waarschijnlijk niet te zeggen dat ik er zo mijn bedenkingen bij heb, maar ik vind het wel de moeite om ’s zondags voor op te staan.

Anglican church

 

19:19 Gepost door Pieter in vrijwilligerswerk | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

als je me had gezegd dat deze foto ergens in Europa was getrokken (ierland of zo), dan had ik je direct gelooft.

Gepost door: nele | 30-06-07

Koddig kerkje! Ben je nu al full-time lesgevend of zijn de barricades nog steeds druk bezet? Ik heb gister de Taj Mahal in Agra gezien, had verwacht dat het zwaar overroepen zou zijn, maar tis toch een heel knap staaltje architectuur, indrukwekkend. Het Fort annex paleis van de Moghols ernaast is ook prachtig, heel verfijnd, het paleis van Versailles uit diezelfde periode is in vergelijking een miskleun. Dat de Taj en het fort temidden een industriestad liggen met vieze straten en heel agressieve verkopers en taxi-mannen is veel minder. Morgen naar de werkplaats SEDS en voor een keer kijk ik uit naar werken!
Groetjes,

Gepost door: Marius | 02-07-07

Dag Pieter,

Je hebt tot op heden nog niets gehoord van ons, maar we volgen alle vier je wedervaren in Zuid-Afrika en meer bepaald in Plettenberg. Het is reuze interessant om iets meer te vernemen over je werk, in zoverre dit al lukt met de stakingen, maar ook over het land, de omgeving en de bevolking.
Dank zij mijn mobiel internet, en dank zij de goede dekking van Vodafone in Brugge, heb ik afgelopen donderdag je vader je weblog laten lezen. Hij was heel blij om iets te vernemen over jou. ik heb hem aangeraden om via de bib of een internetcafé je weblog te volgen omdat ik er ook niet elke week kom.
Ook oma volgt je werkzaamheden in Zuid-Afrika. ik heb prints gemaakt van je weblog, maar het lettertype was te klein om te lezen voor haar. ik probeer het in de toekomst over te zetten in Word zodat ik het lettertype kan aanpassen.
Als ik het goed voorheb vertrekt Nele vandaag naar Sierra Leone met Artsen zonder Grenzen. Als ze dit kan lezen, dan wensen zij haar in alle geval het allerbeste aldaar.
Ook voor jou het allerbeste verder, keep up the good work, en we volgen en lezen met belangstelling verder

Hendrik, Mieke, Brecht en Hanne

Gepost door: Hendrik Thys | 02-07-07

Hoi,
Inderdaad een mooi plekje en kerkje, zeker de manier waarop jij alles zo wondermooi beschrijft. Jeroen en ikzelf zijn in België verzot op het kerkje in Geraardsbergen, daar waarde coureurs de kasseien trotseren. Maar moesten we dat ter plekke zelf kunnen zien, zou ons hart misschien ook daar liggen.
De gezangen en de kinderen die je beschrijft doen me dan weer denken aan de film 'sister act' maar misschien is dat te of dan ook maar film?
Ik vernam dat je ook verjaart bent, bij deze een happy birthday vanuit België. Tot hoors!
Groeten Nele en Jeroen

Gepost door: Nele Braem | 02-07-07

hey pieter, ik denk dat ik hier wel een bericht aan nele kan richten zeker?: nele, je hebt een blog over sierra leone niewaar, maar ik weet nie precies hoe ik daarop moet raken en met onze schitterende internetconnectie hier in India lijkt het me efficiënt je het via zekere weg te vragen. so let me know.
en verder, alles goed daar?
en jij pieter, alles kits?
groetjes,
marius

Gepost door: marius | 09-07-07

De commentaren zijn gesloten.